Prośba to moment, w którym jasno mówimy, czego potrzebujemy teraz, zamiast liczyć, że druga osoba się domyśli albo poczuje presję. Dobra prośba w Porozumieniu bez Przemocy: 1. Jest konkretna Nie mówimy ogólnie („bądź bardziej uważny”),tylko jasno: Czy mógłbyś spojrzeć na mnie, kiedy do Ciebie mówię? 2. Dotyczy tego, co ma się wydarzyć, a nie czego […]
Trudne emocje = niezaspokojone potrzeby To, co czujemy, nigdy nie jest przypadkowe. Uczucia są jak światła kontrolne na tablicy: zapalają się, kiedy jakaś nasza potrzeba jest zauważona albo pominięta. Dlatego w NVC potrzeby są centrum całego procesu. To one mówią nam, dlaczego coś nas porusza, rani, złości albo wzrusza. I, co ważne: Potrzeby są uniwersalne
Czy wiem co czuję? Emocje to informacje. Czy wiem, czego próbują mnie nauczyć? Po oddzieleniu faktów od ocen pora na drugi krok NVC: mowa o uczuciachTo moment, w którym przechodzimy z głowy do serca. Dla wielu osób może to być najtrudniejsza część. Dlaczego?Bo większość z nas nie nauczyła się mówić o emocjach. Używamy ich raczej
Największa część nieporozumień między ludźmi powstaje nie dlatego, że rzeczywistość jest skomplikowana, lecz dlatego, że my ją interpretujemy, zanim zdążymy ją zauważyć. W NVC pierwszy krok brzmi zaskakująco prosto:zanim powiesz, co czujesz i czego potrzebujesz, zobacz, co naprawdę się wydarzyło.To brzmi banalnie do czasu, aż spróbujemy zrobić to w prawdziwej rozmowie. Dlaczego tak trudno oddzielić
W relacjach najczęściej ranimy się nie dlatego, że chcemy, lecz dlatego, że nie umiemy inaczej. Słowa wypowiadane w emocjach potrafią zamknąć serce tej drugiej osoby, nawet kiedy naprawdę zależy nam na bliskości. Właśnie z tej obserwacji Marshall Rosenberg stworzył NVC (Non Violent Communication – Porozumienie bez przemocy), czyli sposób mówienia i słuchania, który pomaga budować
W modelu Internal Family Systems (IFS) mówimy, że każdy z nas ma w sobie „części”, czyli fragmenty psychiki, które reagują, bronią, czują, pamiętają. Jedne są aktywne i głośne, inne bardziej schowane.Do najbardziej wrażliwych należą Wygnańcy (Exiles). To o nich często mówimy dopiero na końcu, bo są tymi, których najtrudniej nam spotkać. A jednocześnie to właśnie
W każdej i każdym z nas żyją różne wewnętrzne części.Jedna z nich często bierze na siebie bardzo dużo: planuje, kontroluje, przypomina, ocenia, popycha do działania, nie pozwala się zatrzymać. To Menadżer, część, która od lat próbuje utrzymać Cię w bezpieczeństwie. Zapraszam Cię do spotkania z tą częścią w atmosferze ciekawości, łagodności i uznania.Nie po to,
Menadżerowie, czyli strażnicy codziennego funkcjonowania w terapii IFS W modelu Internal Family Systems (IFS) każda osoba jest postrzegana jako wewnętrzny system różnych części, które pełnią określone role w naszym życiu psychicznym. Jedną z kluczowych grup tych części są Menadżerowie (Managers), czyli częsci dbajace o nasze codzienne funkcjonowania. Kim jest Menadżer? Menadżer to część, która dąży
IFS z lotu ptaka W modelu Internal Family Systems (IFS) nasza psychika jest jak wewnętrzna rodzina złożona z różnych części. Każda z nich ma swoją rolę i intencję. Szczególną grupą są części ochronne, nazywane też strażnikami (Protectors). Po co są strażnicy czyli części ochronne? Ich główne zadanie to chronić nas przed bólem. Często tym, który
Słowniczek będzie systematycznie aktualizowany. Jeśli czegoś Ci tutaj brakuje lub jakiś obszar z zakresu IFS jest dla Ciebie niejasny, proszę napisz do mnie, chętnie dopiszę kolejne hasło. Cechy JA (8C) Nasze Ja (Self) posiada 8 charakterystycznych cech (po angielsku: 8C): wewnętrzny pokój (calmness), ciekawość (curiosity), współczucie (compasion), pewność siebie (confidence), odwagę (courage), jasność osądu sytuacji
